Vaka. . . Proefwerkweek!

Zo'n drie keer per jaar is het weer zover. De proefwerkweek staat voor de deur. Het trimester komt aan zijn hoogtepunt en wordt feestelijk afgesloten met wat proefwerken.

Voor het zover is, is er ook nog de week vóór de proefwerkweek. Het is een sport voor de leraren om al het opgespaarde werk dan in één keer als een grote bak modder over je heen te storten. Vrijdagochtend proefwerk Nederlands, week daarop in de proefwerkweek gewoon nog eentje. Zo'n week kom je niet gemakkelijk door. Alleman geeft nog even een paar idioompjes op om de motor vast warm te draaien.

Maar als de proefwerkweek zelve dan eenmaal in ons midden is, zijn we af van de zware last rustend op onze schouders. "Ja?" hoor ik u denken. "Ja!" hoort u mij zeggen. Niks lekkerders dan 's ochtends even voor twee proefwerken van huis gaan en dan naderhand om een uur of twaalf weer even hard terugkeren. Beetje leren, lekker ontspannen, je voorbereiden op wat komen gaat en het is weer morgen.

Nu moet ik toegeven dat leren voor zulke proefwerken me op zich wel makkelijk af gaat. Er zijn er bij die zitten uren te zweten boven hun boeken, wat me toch niet fijn lijkt. Hun wil ik dan ook aanraden mijn pro-proefwerkweekse woorden niet al te serieus te nemen, gezien het voor ieder verschilt. Maar één ding is zeker: voor mij is het iedere keer weer een gezellig weekje extra vakantie!