Harry Potter

Na een lange afwezigheid in ons dagelijks leven, heeft Harry Potter deze zomer een herleving mogen beleven. Zowel op het witte doek als op het witte papier slaat de Jongen Die Bleef Leven weer helemaal aan bij de kijkers en de lezers.

Alvorens verder te lezen, raad ik aan bedachtzaam te zijn op lichte spoilers en van dat soort gespuis. Ze neigen nogal vervelend te zijn voor degenen die alles al lezende willen ontdekken, zoals ik aan den lijve heb mogen ondervinden. Eén troost: spoilers wat betreft de afloop van het laatste boek, Harry Potter en de Relieken des Doods, zult ge hier nimmer vinden. . . simpelweg omdat ik het boek zelf nog niet heb gelezen.

Eind juli was het dan zover. Harry Potter en de Orde van de Feniks kwam in de bioscoop. Het was voor mij lang geleden dat ik het desbetreffende boek gelezen had en weldra stond de herleving van een verhaal dat me 2 jaar lang niks meer heeft geboeid, voor de deur.

Zonder verwachtingen - omdat ik op de hoofdlijnen na het ganse boek vergeten was - beklom ik de luxe bioscoopstoel. Na eerst een half uur naar reclame te hebben gekeken - en te denken van "Hebben we hiervoor lopen haasten?" - werden we dan eindelijk verblijd! Eindelijk werd het totaal donker en begon dat waar we zo op wachtten en geld aan hadden uitgegeven. . . de voorstukjes van andere, ook nieuwe films. . .

Weer een half uur verder was de film dan eindelijk begonnen. Het viel op dat deze erg sinister was en de ouders van ondergetekende misten achteraf gezien de toversfeer die zo duidelijk aanwezig was in de eerste film.

Want, het moge duidelijk zijn, in deze film is Hij Die Niet Genoemd Mag Worden Teruggekeerd. Niet in de vorm waarin we hem hadden verwacht, echter. Deze 'nieuwe' Voldemort (zo komt onze acteur Ralph Fiennes toch op me over) is weliswaar angstaanjagend (al moet die neus voor hém ook geen pretje zijn) maar hij bleek in de vierde film niet echt wat ik van De Heer Van Het Duister had voorgesteld. Om deze woorden enigszins te bekrachtigen, zie hier het verschil tussen Voldemort in de eerste film, gespeeld door Ian Hart.

. . . en Voldemort sinds de vierde film, gespeeld door bovengenoemde Ralph Fiennes.


De eerste komt goed overeen met de beschrijvingen in het boek: rode ogen, gehavend gezicht. . . maar geen slangenneus, welke de tweede Voldemort wel heeft, maar opeens meer een lid van de Blue Man Group geworden is, weliswaar niet 'blue' maar een vreemd soort wit. Bovendien komt de eerste Voldemort veel ouder over - hij is immers op 31 december 1926 geboren volgens J.K. Rowling - terwijl de tweede meer een dertiger is. Verder is het verschil tussen de twee zo groot wat betreft sfeer, dat het wel totaal andere personages lijken. Hier heeft men toch een steekje laten vallen. . .

Maar ik wijd weer veels te ver uit. We waren bij de film. Een film die, het moet gezegd worden, ons de essentiële delen van het boek verwezenlijkt toont, hoewel deze ietwat onhandig aan elkaar genaaid zijn. De film is geen film op zich als je de vorige delen niet hebt gezien en het lijkt een soort aanloopje te zijn naar de volgende film. Opeens blijkt er sprake te zijn van een profetie, ja, opeens. Waar we in de vorige films zo mooi door gesprekjes tussen Harry, Ron en Hermelien werden klaargemaakt voor wat komen zou, wordt ons hier gebeurtenis na gebeurtenis voorgeschoteld, tot 's films eind al nadert.

Waar niet over gezwegen mag worden, zijn de special effects. Petje af naar degenen die daar verantwoordelijk voor waren. Het vuur en het water in gevechtsscène tussen Perkamentus himself en Voldemort is prachtig. Ook de draak die Dorothea Omber (dat mens dat we graag door een mangel zouden halen tijdens de film) achtervolgde, was eveneens prijzenswaardig.

Hoewel dit voor mij niet 'de beste film van Harry Potter tot nu toe' was, mag ik toch zeker niet klagen en waren de anderhalf uur toch verbazend snel om - te snel.

Bovendien heeft de film me aangespoord om naar Bol.com af te zakken en twee jaar na dato toch Harry Potter en de Halfbloed Prins te kopen. Nu ik vergevorderd in het boek ben - en de per ongeluk ontdekte spoilers waar blijken te zijn, hier zwijgen we maar over - krijg ik des te meer zin in de verfilming van deel 6. Het zal me benieuwen hoe ze Professor Slakhoorn gaan verfilmen en of elke door Perkamentus verzamelde herinnering over Voldemorts verleden ook daadwerkelijk gestalte gaat krijgen.

Het zal niet lang meer duren of ik zal ook boek 6 dichtslaan, wachtend op de Nederlandse vertaling door Wiebe Buddingh' (met apostrof!) die op 17 november in de schappen zal liggen. Want dan zullen Voldemorts Gruzielementen opgespoord worden en dan zal bekend worden wie sterft. . . Harry Potter of Heer Voldemort. . . of allebei.